Archive for the ‘Dagelijks leven’ Category

2020 overdenkingen

2020.

’t was niet mijn beste jaar, maar ook zeker niet het slechtste.
Eens wat herinneringen ophalen, want een jaar, da’s best lang.
Januari
Het begon niet best, met een flinke longontsteking waar ik zeker 6 weken ziek van was. En op de laatste dag van januari liet ik mijn vriend Benco inslapen.
Februari
Het verdriet om Benco was zó groot. Ik zag, hoorde en voelde hem overal.
Ik knapte op van de longontsteking en ging weer terug aan het werk.
Met de Ursulaband gaven we een heel gaaf carnavalsconcert en we vierden ons 12,5 jarig huwelijk
Maart
Op 5 maart vierden we op een hele gave manier de 65e verjaardag van mijn moeder. Met z’n allen ontbijten, we maakten een sieraad, deden met ons allen een workshop paardencoaching en we gingen lekker uit eten.
Ik liep de 5km bij de 20 van Alphen en Ronald de Jong zette me op de foto voor zijn portretten van rouw serie.
En zo gingen we de coronaquarantaine in. Geen cliënten, geen Ursulaband. Geen koor en niet lesgeven. Het ging goed, thuis, het was voor iedereen leerzaam en we vermaakten ons prima. Mijn werkdagen werden aangepast omdat ook de dagopvang dicht is.
Boris werd geboren.
April
Nogsteeds in cornaquarantaine.
Met Pasen aten we via zoom met opa en oma, logeerden we beneden in de tent en gingen we op berenjacht.
Met Koningsdag was er… niks maar speelde ik het Wilhelmus buiten en was er een virtuele kleedjesmarkt.
Mei
Op 5 mei hingen we de vlag uit! Boris kwam bij ons wonen! Ik was nog lekker aan het hardlopen, Genoot van de komst van Boris. Maar ook maakte ik me zorgen over corona.
We knapten met hulp de tuin op en Emma in Lieke gingen weer een paar dagen naar school.
Aan het einde van de maand startten de zwemlessen weer!
Ik besloot weer te gaan studeren door en na alle (corona) gebeurtenissen
Juni
We fietsen veel, er kwamen weer cliënten naar de dagbesteding en we sloten de thuisschool met een pannenkoekenlunch.
De studie begeleider angst voor honden begon en daar werd ik zo gelukkig van!
Ik liep de virtuel run on insulin en ging met Boris naar de trainingen.
Juli
We gingen met Boris naar de spoed-dierenarts omdat hij gestoken was door een prikbeest.
Ik was druk met de voorbereidingen voor Lieke’s drive – trough feestje voor haar 5e verjaardag en dat vierden we op de 26e.
Lieke en Emma gingen een keertje mee met opa naar de bloemenveiling.
Boris groeide en we genoten van onze nieuwe tuin. Emma zwom af voor Zwemvaardigheid 2.
Er was ook veel verdriet in huis.

Augustus
We gingen een aantal keer naar het buitenbad, ik deed een ritje op de elliptigo en we hebben gesuppt met Emma op de Vinkeveense plassen.
Met mijn moeder en de meiden ging ik een weekje naar Landal Rabbit Hill waar we allemaal ontzettend hebben genoten.
We deden wat vakantie – dingen maar vooral vanuit huis.
We maakten een mooie, nieuwe, start.
Emma en Lieke gingen weer naar school na de zomervakantie!
September
Emma werd 8 en we maakten coronaproof traktaties, vierden een high tea kinderfeestje met robots bouwen en brachten feestpakketjes rond.
Ik solliciteerde in de buurt en viel daarna om. Duurde even voor ik het besefte maar de dokter gaf er een stempel op. Burn-out.
Ik startte een RGM cursus in het dorp.
Emma deed haar Eerste Heilige Communie , ik las veel studieboeken en Lieke mocht met kleren aan zwemmen.
Oktober
Ik vierde mijn verjaardag niet zoals ik gewild had, met een groot pizzafeest maar ik werd verrast met een weekend Texel georganiseerd door Gijs. Ik heb daar echt intens van genoten.
Ik had voor het eerst de mol goed geraden, helaas keken we de finale niet zoals we dat andere jaren deden.
November
Ik ging weer langzaam opbouwen met werken, rondde mijn studie begeleider angst voor honden af.
De school ging een week dicht.
Lieke ging naar de schoolarts en met Emma maakten we een mooie sinterklaassurprise.
December
We vierden een gezellig sinterklaasfeest.
Ik viel waardoor ik gekneusde ribben opliep.
Met Boris werd ik toegelaten tot de opleiding Dog Assisted Interventions.
Boris ging onder narcose, ik hielp in een heftige situatie in de straat, ontving mijn diploma en de scholen gingen weer dicht.
Kerstmis vierden we met z’n viertjes en de meiden en ik sliepen beneden. We hebben met z’n vieren gekookt en lekker rustig aan gedaan.
Gijs en ik moesten een moeilijk besluit nemen
Oud en nieuw vieren we lekker thuis op de bank.

Het was een jaar met ups-and-downs.
Met afscheid en nieuwe start.
Met Benco en Boris.
Met elkaar en zonder elkaar.
Met heel veel “missen”
Op naar een nieuw jaar

Met een nieuwe studie
Het opbouwen van op stap met de hond
Mooie momenten met ons gezin
Ik hoop op een leuke zomervakantie in Friesland
Weer wat kilometers hardlopen en kilo’s achterlaten
Met hulp en wachtkamers waar nodig!

Toast to the ones here today
Toast to the ones that we lost on the way
‘Cause the drinks bring back all the memories
And the memories bring back, memories bring back you





Nieuwe baan – nieuwe kleding

Gijs heeft (noodgedwongen) een nieuwe baan.
Vanwege de corona maatregelen werkt hij 2 dagen thuis, maar de andere dagen op locatie. Vaak op kantoor, maar soms ook eens ergens anders.
En zeker dan is het fijn om er netjes uit te zien.
Van Hemd voor Hem mocht hij een overhemd kiezen. Hij was helemaal blij, want deze overhemden zitten heel lekker. Vanwege de zomerse temperaturen koos hij er eentje met een schelpendesign en korte mouwen.

En: ze staan ook leuk!
(nog een voordeeltje: ze zijn strijkvriendelijk!)

Er waren doelen….

Mijn doelen voor 2019 waren helder en duidelijk. Maar niet overal is veel van terecht gekomen. De evaluatie!

Wij begonnen 2019 met de nieuwjaarsduik in het buitenbad!

Minder bang zijn. – Niet gelukt. Daarin heb ik nog wel een weg(getje) te gaan. Ik kan soms ineens een loeihoge hardslag hebben als ik ergens van schrik. Ik kan soms ineens nog bang zijn voor “toch een poging”. Dat wil ik niet meer. Ik hoop dat in 2020 meer los te kunnen laten.

Goed bepalen wat ik zelf nodig heb. Dit zal, in combinatie met “goed voor mezelf zorgen” hoog op de prioriteitenlijst van 2020 staan.

Meer complimenten geven. Dat ben ik zeker vaker aan het doen. En dat wil ik ook in 2020 blijven volhouden. Het is leuk om een complimentje of een bedankje te geven. En fijn om te krijgen!

Fysiek sterker worden. Eind van het jaar ging de knop om en ben ik aan de slag gegaan. Maar ik ben er nog láng niet. Volhouden, doorgaan en plannen uitvoeren!

Afvallen – Hiervoor geldt hetzelfde als het punt hiervoor. Einde van het jaar een start gemaakt, nu volhouden en doorgaan! Op naar mijn eerste doel!

Alleen op pad – in 2019 heb ik geleerd dat helemaal alleen nu niet goed voelt, niet goed gaat en niet lekker voelt. Ik vind het fijner om “met iemand” te gaan. Misschien moet ik in 2020 leren om vaker specifiek iemand te vragen en tot een concrete afspraak komen.

Emma en ik waren samen op pad met de tent. Met Lieke kwam het er niet van vanwege slecht weer.

Er was nog een lijstje waar ik het meeste wel van heb gedaan, en die ik ook in 2020 weer wil doen:

Haken (sokken?!)
boeken lezen (boekenbingo in 2020)
swappen (mwah, na minder leuke ervaringen misschien wel even klaar)
muziek maken (leuk!)
kamperen (nu ook met Lieke? en misschien…?)
hardlopen (ik ben op gang…)
knutselen (altijd leuk)
(beter leren) breien (kan nog beter)
mijn silhouette werkend krijgen (mesje is gekocht!)
fietsen (leuk!)
zwemmen (plons!)
films kijken (mwah)
genieten van de meiden ( <3)
nachtjes naar een hotel (leuk!)
wandelen met Benco (Lieve oude man van 10,5)
lange wandelingen maken (de eerste 12 staat gepland)
corner to corner leren haken (kan ik nog niet…)
sterk zijn (soms)
 Wat minder vaak sterk zijn  (vaker)

De draken op Koningsdag!

Ronald Mc Donald

Met onze oudste waren we laatst in het WKZ. Ze moest daar twee onderzoeken ondergaan. Het eerste onderzoek was ’s morgens om 8.30, en het tweede om 15.00u.
Daar zit een behoorlijke tijd tussen. Ondertussen zijn we nog naar Hoog Catharijne geweest bij oa de Lego winkel en hebben daar lekker geluncht.
Na de lunch en een bezoekje aan de Primark waren we moe en reden we terug naar het ziekenhuis. We hadden nog ruim een uur de tijd voordat het tweede onderzoek zou starten.

Ik had gelezen dat er een Ronald McDonald huiskamer was in het WKZ. Hier gingen we naar op zoek, en vonden ‘m op de tweede etage. 
We werden welkom geheten en kregen een kleine rondleiding. Er was koffie en thee, héél veel spelletjes, speelgoed en boeken en mocht je het nodig hebben is er zelfs een wasmachine, douche en een bed. 
Wij hebben er wat gedronken en een aantal spelletjes gedaan.
Eerst waren we er met z’n drietjes, maar al snel werd het wat drukker. Mensen die maar heel even bleven, en anderen bleven in de huiskamer toen wij alweer vertrokken.

Ondanks dat wij slechts een uurtje in de huiskamer waren hebben we het erg naar ons zin gehad. De vrijwilligers waren heel vriendelijk, de sfeer was gemoedelijk en we waren van alle gemakken voorzien. 

Tijdens mijn boekpresentatie kregen de meiden allebei een Kinderfondsknuffel. Ergens in de voorbereiding van mijn boekpresentatie kwam ik in aanraking met de slogan van Ronald McDonald “keel families close”.
En met die slogan ben ik het helemaal eens. Familie, het gezin, is heel belangrijk. Oók in de situatie waar wij in zitten en zaten.
We hebben erg genoten van het verblijf in de huiskamer, gelukkig was het maar kort!
De onderzoeken gingen goed, binnenkort volgt de uitslag. Daar maken we ons niet heel veel zorgen over, de onderzoeken zijn vooral om dingen uit te sluiten.

Na de onderzoeken kreeg Emma’s knuffel een vriendinnetje.
Vriendinnetje heeft inmiddels ook een sjaal 😉

Gehakt.

Pff wat een gedoe! Mijn site was een hele tijd offline omdat er iemand malware had geinstalleerd. Ik was gehackt. Ofzo. Het was heel veel werk en er waren heel wat chatsessies met het hostingbedrijf nodig om alles weer werkend te krijgen. Maar ik ben er weer geloof ik!

Ondertussen is mijn boek uitgekomen, heb ik twee keer een doos boeken bijbesteld, is het herfstvakantie geweest en zijn er heel veel dingen gebeurd en staat er nog veel te gebeuren.
Ik startte weer een afvalrace. Daar ben ik nu een weekje mee bezig en het gaat nu best goed. Volhouden! Ik hoop weer te gaan hardlopen, en daarover gaat ook een avontuur starten.
En verder zijn er voorzichtige, kleine plannen voor een tweede boek.
Ik ga meedoen met boekenbingo, daarover komt de blog binnenkort online.
Binnenkort is het Pakjesavond (Sintermama is al klaar) en daarna volgt al snel de kerst. Genoeg weer te beleven dus.
Tot blogs!

Mijn schrijfplekje tijdens onze zomervakantie in een boomhut in Rijen.

Armbandjesgekte

“Overal” om me heen zag ik “iedereen” leuke armbandjes maken. Gewoon met elastiek en leuke kraaltjes van Action of hobbywinkel. En dat wilde ik ook wel. 
Al meerdere malen deed ik onderzoek naar hoe ik dat dan gemakkelijk aan elkaar kon krijgen. Want ik zag mijn geest alweer dwalen. Dat ik dan met een leuk gekleurd armbandje liep dat om de haverklap los schoot en de kraaltjes dan over de grond zouden rollen.

Op instagram bij veusteveul zag ik allerlei leuke creaties voorbij komen en ik trok de stoute schoenen aan en vroeg hoe zij de boel aan elkaar knoopte. Eigenlijk heel simpel. Met een platte knoop en blanke nagellak.
En ik dacht dat ik dat ook kon. Ik zocht boven naar wat ik had liggen.
Nu wil het toeval dat we een kooruitje wilde doen maar weinig tijd hadden. Armbandjes maken leek leuk. En zo combineerde ik mijn eigen bestelling met de bestelling van mijn koor. 

Op een donderdagavond zaten we wat te fröbelen en daarna rommelde ik thuis ook nog wat. Ik scoorde nog wat leuke kralen bij de Action en zo vermaak ik me met enige regelmaat een avondje met armbandjes maken. Heel leuk om te doen. En elke keer dat ik zit te knutselen krijg ik weer nieuwe ideeën. 

Ik heb er eigenlijk ook al een leuk “doel” mee. Het kunnen leuke bedankjes zijn voor mensen, en laat ik die nu net nodig hebben. 
Nu nog een manier vinden om ze leuk te presenteren zodat iedereen kan kiezen welke kleur die zelf wil. 
Op Pinterest deed ik wat ideeën op, maar het beste idee kon ik nog niet vinden.

Deze van Karwei vind ik leuk, maar moeten wel weer veel dingen voor gekocht worden. Ik ga nog wel eens verder pinteresten. En misschien doe ik ze wel gewoon in een mandje oid.

Stil

 

Een tijd was / is het hier stil.

Sinds half mei heb ik een nieuwe baan (erbij) en werk ik als muziekbegeleider bij een dagopvang voor mensen met Niet Aangeboren Hersenletsel. Ik moet erg wennen aan het minder thuis zijn, maar heb het ook erg naar mijn zin daar.
Naast mijn andere werk, de zorg voor de kinderen en de zorgen in het gezin maakt het dat ik het even als heel druk ervaar.
De afgelopen tijd hebben we dansshows gehad, optredens met koren, wandelingen, feestjes, etentjes en afsluitingen. Allemaal leuke dingen, maar wel héél véél.

Verder ben ik druk met mijn boek. Ik hoop half oktober mijn boek te kunnen lanceren. Wil je weten waar het over gaat? stuur me even een berichtje en dan geeft ik de link en meer info door!

Met de meiden gaat het super! Na de vakantie groep 1 en groep 4. Wat gaat de tijd snel! 
We gaan nu lekker genieten van de vakantie. We gaan wel weg, maar nog even uitzoeken wanneer en waar. Misschien wel met de tent!

 

Uitspraken 5

We eten ijstaart als toetje.
Lieke: “Die heb je goed uit de garage gehaald, papa”

Emma: “Mama, je bent daar echt goed in, het gezellig maken. Beter dan wie dan ook. En beter dan papa”



Lieke zingt een liedje bij haar schoen voor Sinterklaas.
Ik leg uit dat Sint en zijn pieten (al láng) onderweg zijn naar Spanje en dat ze haar liedje niet horen.
Lieke (op standje burengerucht):
“SINTERKLAASJE BONNE, BONNE, BONNE


Lieke? kom je even eten? Je wilt toch heel sterk worden?
Lieke: “Maar het gaat niet naar mijn spieren maar in mijn giechel en dan in mijn buik”



Kleine voetstapjes over de overloop. Lieke kruipt bij me in bed.
Ik: “wat kom je doen?’ ….. ‘dit is het verkeerde bed he?’
Zij: “Weet ik”



Ik, tegen emma die aan het klagen was over lopen naar school:
“Je bent een beetje een luiaard want je hebt nog helemaal niet hoeven lopen vandaag.”
Emma: “Dat kan niet want die leven niet in Nederland, alleen maar in de jungle en die hebben we hier niet.


Emma en ik hadden het over een lama en een alpaca. Wat het verschil was.
Emma: “De lama spuugt en de alpaca niet.
Ik: “En de lama is een stuk groter.”
Emma: “Dan halen we een lama en een alpaca en brengen we de grootste terug.



We hebben een nieuwe gas en electriciteitsmeter. De monteur komt binnen en vraagt naar de thermostaat. Ik wijs waar ‘ie hangt.
Emma: “Een thermostaat?” Eigenlijk hangt ‘ie!”
De monteur had zo’n uitspraak nog nooit gehoord!


Ik had een gesprekje met mijn hardloopafspraak
Hij: “Hoe ver gaan we?”
Ik: “Tot de brug” (=paar honderd meter)
Hij: Hoe vaak?
*zucht*

Ik:  (op de bank met haakwerk) “oh ik heb geen schaar”
Emma: “ik ga er niet een voor je pakken”
ik: “oh???” 
Emma: “ik ben niet jouw kalei hè”  (ze bedoelde: lakei’)

Doelen en wensen voor 2019


In 2018 had ik een hoop wensen en doelen. Ik streepte een aantal dingen van mijn “alltime bucketlist” maar dat waren ook dingen die er niet op stonden. Zoals 112 bellen. Voor 2019 hoop ik een aantal dingen, en zou ik graag een aantal dingen willen doen en leren. Om ze ook dit jaar weer “in de gaten te houden” schrijf ik ze hier op.

Minder bang zijn. Helaas is daar in 2018 weinig van gekomen. Inmiddels heb ik hulp van een psycholoog maar er is nog een lange weg te gaan. Doordat er nu (door omstandigheden) een diagnose is kan ik er wel mee aan de slag.

Goed bepalen wat ik zelf nodig heb. Door al het gedoe in 2018 ben ik in de overlevingsstand gegaan en heb er eerst voor gekozen om te zorgen dat het goed ging met de kinderen. Ik was ervan overtuigd dat als het goed met de kinderen zou gaan, het ook goed met mij zou gaan. Dat bleek echter niet zo te zijn. En nu heb ik nog veel te leren. Niet kijken naar wat een ánder wil, maar wat ik zélf nodig heb. Moeilijk.

Meer complimenten geven.
Blijft een leuk doel. En nodig ook. Dus die hou ik nog even op het lijstje. 

Fysiek sterker worden. Ik schreef in mijn evaluatie van 2018 dat ik nog geen deuk in een pakje boter sla. En dat is ook zeker zo. Dat voelt ook zo. Daar wil ik mee aan de slag. Even goed uitzoeken hoe ik dat het beste kan doen. Ik wil in ieder geval weer lekker hardlopen. Ik hoef niet ver, maar wel ontspannen.

Afvallen. Behoeft verder geen uitleg en valt mooi samen met het vorige doel. Hopelijk voel ik me dan ook beter.

Alleen op pad. Of in ieder geval: zonder Gijs en de kinderen. Het hoeft niet helemaal alleen, dat lijkt me vooralsnog een brug te ver. Graag met iemand die ik ken en die ik vertrouw. Waarom ik dat wil? Dat weet ik niet. Nachtje(s) met iemand anders, een dagje alleen. Zoiets?

 

Dan is er ook nog mijn “all time bucketlist” Dingen die ik graag (nog) eens zou doen, maar die niet per sé dit jaar hoeven. Misschien kan ik er daar ook nog wat van afstrepen?

In 2018 wil ik ook graag:
– Haken – boeken lezen (30) – swappen – muziek maken – kamperen – hardlopen – knutselen – (beter leren) breien – mijn silhouette werkend krijgen – fietsen – zwemmen – films kijken – genieten van de meiden – nachtjes naar een hotel – wandelen met Benco – lange wandelingen maken – corner to corner leren haken – sterk zijn – Wat minder vaak sterk zijn  – 

** HAPPY ** NEW ** YEAR ** !! **

Terugblikken op 2018

De doelen en wensen van 2018 logen er niet om. Ik had een boel wensen en doelen. En ze zijn zeker lang niet allemaal uitgekomen. Er is wel verschrikkelijk veel gebeurd in ons gezin. Voor 2019 is er een hoop werk te doen. Maar eerst de doelen van 2018 maar eens evalueren.

Een halve marathon lopen 

Nou. niet dus. Ik sla nog geen deuk in een pakje boter. Ik ben ingeschreven voor een 7km in april. Dus ik kan aan de slag.

Fysiek sterker worden

Geen deuk in een pakje boter dus. Ik kan aan de slag.

Weer dirigeren

Weinig kansen voor gehad dit jaar. Misschien volgend jaar.

Minder bang zijn

Niet gelukt. Ook geen kans voor gehad. Gelukkig heb ik hier hulp bij, maar ook zeker (meer) hulp nodig!

Lange wandelingen maken

De Walk of Wisdom gelopen, de Amsterdam Light Walk, City Pier City nightwalk. De avondvierdaagse in Nieuw – Vennep, Naar de Waterleidingduinen, Fjoertoer Egmond, De Poldertocht… Best veel gewandeld dit jaar. Hopelijk in 2019 weer!

Vaker samen met Gijs op pad

‘Net terug’ van een paar dagen Essen. Gaan we vaker doen!

1/8 Triathlon doen

Check. Superleuk! In 2019 weer.

Meer complimenten geven

Ik probeer wat. Maar heb genoeg aan mezelf dus niet echt gelukt zoals ik wilde. Bovendien vind ik het vaak ook eng. En sommige complimenten die ik gaf werden niet echt opgepakt.

Een grote pixeldeken haken

Ik ben “blij” dat mijn temperatuurdeken bijna af is. Volgend jaar zien we weer!

Corner to Corner leren haken

Niet gelukt!

Een museumjaarkaart aanschaffen en ‘mijn geld’ eruithalen.

Hebben we gedaan en best wat musea bezocht. De laatste was het Archeon. Zo dichtbij maar we komen er zelden! Volgend jaar houden we de museumjaarkaart. En het eerste uitje staat al gepland. (Rijksmuseum)

Reading Challenge – 20 boeken lezen.

Gelukt. Ik heb er nu 26 op mijn lijstje en daar zal het wel bij blijven. Volgend jaar het target naar 30?

Blijven bloggen.

Ik deed een enorme update en nu moet ik weer wennen aan de layout. Maar ik ga proberen vol te houden. Het gaat misschien ook gemakkelijker als Lieke straks naar school gaat? 

Archief
Categorieën